Wysoka - Kojszówka PKP

Wegbeschreibung

Wysoka – Kojszówka PKP to jeden z najbardziej malowniczych, a zarazem wymagających szlaków pieszych w polskich Beskidach. Trasa o długości blisko 23 km prowadzi przez zróżnicowany teren, który odsłania przed wędrowcami prawdziwe piękno beskidzkiej przyrody. Startując w Wysokiej, wkraczamy w świat gęstych lasów, łagodnych pagórków i dzikich potoków, by po kilku godzinach marszu dotrzeć do stacji PKP w Kojszówce. To propozycja dla osób, które cenią sobie nie tylko aktywność fizyczną, ale także kontakt z naturą i historią regionu. Stopień trudności określam jako średni – trasa nie jest technicznie skomplikowana, ale jej długość i sumaryczne przewyższenie wymagają dobrej kondycji i odpowiedniego przygotowania. Wędrówka zajmuje przeciętnie 6–7 godzin, w zależności od tempa i liczby postojów.

Szlak rozpoczyna się w centrum Wysokiej, niewielkiej miejscowości położonej u stóp pasma Policy. Pierwsze kilometry prowadzą przez malownicze łąki i pola uprawne, które wiosną i latem mienią się feerią barw – od soczystej zieleni traw po złociste łany zbóż. Po około 2 km wkraczamy w las, który stopniowo staje się coraz gęstszy. To mieszany drzewostan, w którym dominują buki, jodły i świerki. W powietrzu czuć wilgoć i zapach runa leśnego – szczególnie po deszczu, gdy mech i paprocie wydzielają intensywny aromat. Warto zwrócić uwagę na ptaki – często słychać tu kukułki, drozdy i sójki, a przy odrobinie szczęścia można dostrzec sarnę lub lisa przemykającego między drzewami.

Po około 5 km szlak wyprowadza nas na grzbiet Pasma Babicy, skąd roztacza się pierwszy spektakularny widok. Z tego punktu, przy dobrej pogodzie, dostrzec można sylwetkę Babiej Góry – królowej Beskidów, a także niższe szczyty Pasma Jałowieckiego. To doskonałe miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie kalorii. Dalej trasa wiedzie wzdłuż grani, która miejscami jest wąska i kamienista, co wymaga większej uwagi. Na tym odcinku spotkać można liczne polany, które w przeszłości były wykorzystywane przez pasterzy – dziś zarastają malinami i jeżynami, które jesienią kuszą soczystymi owocami.

W połowie trasy, około 11. kilometra, docieramy do Przełęczy pod Babicą. To strategiczny punkt szlaku, krzyżujący się z innymi trasami. Znajduje się tu drewniana wiata i ławki, idealne na dłuższy postój. Przełęcz jest również miejscem, gdzie często można spotkać innych turystów – zarówno pieszych, jak i rowerzystów górskich. Warto zrobić tutaj przerwę na gorącą herbatę z termosu i posiłek. Z przełęczy rozpościera się widok na dolinę Skawicy i oddalone szczyty Beskidu Żywieckiego. To także doskonały punkt do obserwacji ptaków drapieżnych – myszołowy i jastrzębie często krążą nad okolicznymi lasami.

Po minięciu przełęczy szlak opada łagodnie w kierunku Kojszówki. Ten odcinek wiedzie przez las świerkowy, który robi szczególne wrażenie jesienią, gdy igliwie pokrywa ziemię grubą warstwą, tłumiącą kroki. W trakcie marszu mijamy kilka niewielkich potoków – ich szum towarzyszy nam przez kilkaset metrów. Woda jest krystalicznie czysta, a w upalne dni można nią schłodzić zmęczone stopy. Na tym fragmencie trasy pojawia się także kilka stromych podejść, które stanowią ostatnie wyzwanie przed finiszem. Warto zachować siły na te końcowe kilometry.

Ostatnie 5 km szlaku to łagodny, ale jednostajny zstęp w kierunku stacji PKP w Kojszówce. Trasa wiedzie przez tereny częściowo zabudowane – mijamy pojedyncze gospodarstwa, sady i małe kapliczki przydrożne. To dobra okazja, by poznać lokalną architekturę i kulturę. W Kojszówce warto zatrzymać się na chwilę przy drewnianej cerkwi z XIX wieku, która jest cennym zabytkiem regionu. Sam dworzec PKP jest niewielki, ale dobrze utrzymany – to punkt, z którego można wrócić pociągiem do Wysokiej lub udać się w dalszą podróż po Beskidach.

Przyroda na szlaku jest niezwykle bogata i zmienia się wraz z porami roku. Wiosną lasy pokrywają się kobiercami zawilców, przylaszczek i fiołków. Latem królują borówki czarne i maliny – warto zabrać ze sobą pojemnik na owoce. Jesień to czas grzybów – w lasach rosną prawdziwki, podgrzybki i kurki, ale zbieranie ich wymaga wiedzy i ostrożności. Zimą szlak jest trudniejszy, często pokryty śniegiem i oblodzony – wtedy niezbędne są raczki i kijki trekkingowe. Niezależnie od pory roku, na trasie spotkamy ślady dzikich zwierząt – od saren i jeleni po dziki i borsuki.

Przed wyruszeniem na trasę Wysoka – Kojszówka PKP pamiętaj o kilku kluczowych zasadach. Po pierwsze, zabierz ze sobą mapę lub aplikację z GPS – szlak jest dobrze oznaczony, ale w gęstym lesie łatwo stracić orientację. Po drugie, zadbaj o odpowiednie obuwie – buty trekkingowe z wysoką cholewką zapewnią stabilność na kamienistych odcinkach. Po trzecie, spakuj prowiant i co najmniej 1,5 litra wody na osobę, ponieważ na trasie nie ma punktów z zaopatrzeniem. Warto też mieć przy sobie naładowany powerbank, apteczkę i folię NRC na wypadek zmiany pogody. Szlak jest dostępny przez cały rok, ale w sezonie zimowym wymaga większego doświadczenia. Nie zapomnij o poszanowaniu przyrody – nie śmieć, nie hałasuj i nie schodź z wyznaczonej ścieżki. Życzę udanej wędrówki i niezapomnianych wrażeń!