Perun AI
Przełęcz Lubawska – Okrzeszyn granica
📍 PL

Przełęcz Lubawska – Okrzeszyn granica

🥾 0 passes 🧭 0 trips 📍 0 pins 📸 0 zdjęć
⚠️ Aktualne ostrzeżenia społeczności
expand ▾

⛰️ Elevation profile

Loading profile...
🎒 Practical info

POI in a 500m buffer around the route. Distance given from the starting point.

Loading...
📏
14.60
km
🟡
Średnia
difficulty
🟢
color trail
🥾
Pieszo / Trekking
activity
🌍
PL
location
--°
now
Log in
Aplikacja
Log in to create a trip
People who have completed
0
Total km
0
km zgłoszonych
Trips on the trail
0
Active: 0
Active pins
0
🥾 Who walked this trail

No crossings reported. Be the first and save your activity.

🧭 Trips and trips on this trail

No trips based on this trail

🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku

Świerczyna sudecka i Las dolnoreglowy

Górski ekosystem sudecki z dominacją świerka, buka i jaworu, rosnący na podłożu granitowo-gnejsowym.

📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:

🌲 Świerk pospolity (Picea abies) 64%
🍂 Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) 20%
🌲 Modrzew europejski (Larix decidua) 8%
🌳 Jawor i Brzoza górska (Acer / Betula) 8%

🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:

🌱 Nawłoć alpejska
Solidago alpestris
Górska roślina miododajna o żółtych kwiatach.
🌱 Wietlica alpejska
Athyrium distentifolium
Paproć regla górnego tworząca gęste płaty.
🌱 Goryczka trojeściowa
Gentiana asclepiadea
Intensywnie szafirowe kwiaty późnego lata.
🌱 Borówka czarna i brusznica
Vaccinium
Typowe runo borów sudeckich.

🍄 Występujące grzyby jadalne:

🍄 Borowik ceglastopory 🍄 Borowik szlachetny 🍄 Podgrzybek zajączek 🍄 Pieprznik jadalny
Zarządca terenu leśnego
Obszar RDLP Wrocław (RDLP w Wrocław)
📞 +48 71 377 82 00 · ✉️ rdlp@wroclaw.lasy.gov.pl
🌐 Strona Lasów Państwowych

description route

Wyruszając z Przełęczy Lubawskiej (ok. 520 m n.p.m.), wkraczamy na jeden z najbardziej malowniczych, a zarazem wymagających odcinków Głównego Szlaku Sudeckiego. Trasa prowadzi wzdłuż granicy polsko-czeskiej, oferując niezwykłe widoki na Góry Stołowe, Broumovské stěny oraz Kotlinę Krzeszowską. Początkowy fragment wiedzie łagodnie w dół, wśród bukowych lasów, które jesienią mienią się złotem i czerwienią. To idealny moment, aby dostrzec ślady dawnej działalności człowieka – kamienne mury opuszczonych gospodarstw oraz pozostałości po pruskich fortyfikacjach z XIX wieku. Szlak jest oznaczony kolorem czerwonym i wymaga dobrej kondycji, gdyż mimo niewielkiego przewyższenia (0 m w skali całej trasy) czeka nas wiele podejść i zejść o charakterze falistym.

Po około 2 km marszu docieramy do pierwszego charakterystycznego punktu – Źródła Maryjnego, które od wieków słynie z krystalicznie czystej wody. Legenda głosi, że woda ta ma właściwości uzdrawiające, a w XIX wieku przybywali tu pielgrzymi z całego Śląska. Obok źródła znajduje się drewniana kapliczka z 1875 roku, która jest jednym z nielicznych zachowanych przykładów ludowej architektury sakralnej regionu. To doskonałe miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie zapasów wody – pamiętajmy jednak, aby zabrać ze sobą filtr lub tabletki do uzdatniania, gdyż woda wymaga przegotowania.

Kontynuując wędrówkę, wchodzimy w obszar Rezerwatu Przyrody „Broumovské stěny” (po stronie czeskiej), który słynie z unikalnych form skalnych. Po około 4 km napotykamy na Skalne Miasto – labirynt wąwozów, iglic i wież z piaskowca, które powstały w wyniku erozji wietrznej i wodnej. To miejsce jest szczególnie niebezpieczne po deszczu, gdyż skały stają się śliskie, a w wąwozach tworzą się kałuże. Warto zaopatrzyć się w kijki trekkingowe i buty z głębokim bieżnikiem. Na tym odcinku szlak prowadzi wzdłuż granicznego potoku, który miejscami tworzy malownicze kaskady.

Po 6 km marszu osiągamy Przełęcz pod Głazem (ok. 580 m n.p.m.), skąd roztacza się panorama na czeską wieś Otovice oraz polski Okrzeszyn. To jeden z najpiękniejszych punktów widokowych na całej trasie. Przy dobrej pogodzie można dostrzec nawet Śnieżkę w Karkonoszach. Na przełęczy znajduje się kamienny obelisk upamiętniający spotkanie trzech cesarzy w 1813 roku – to pamiątka po kongresie wiedeńskim. Warto zrobić tu dłuższy postój, by nacieszyć się widokiem i zrobić pamiątkowe zdjęcia.

Kolejne 3 km to najbardziej wymagający fragment trasy – Zbocze Lisiej Góry. Szlak prowadzi stromym podejściem przez las mieszany, gdzie dominują świerki i buki. Na tym odcinku napotkamy liczne wykroty i powalone drzewa, które są efektem wichur z lat 2017-2020. To doskonały przykład naturalnej sukcesji leśnej – martwe drewno stanowi siedlisko dla grzybów, mchów i chrząszczy. Uważajmy na korzenie wystające z ziemi, które mogą być przyczyną potknięcia. Warto poruszać się wolnym, równomiernym tempem, robiąc częste przerwy na nawodnienie.

Po 10 km docieramy do Starego Cmentarza Ewangelickiego w Okrzeszynie, który jest jednym z największych tego typu obiektów w Sudetach. Nekropolia została założona w XVIII wieku i obecnie jest częściowo zarośnięta, ale zachowały się tu nagrobki z piaskowca z inskrypcjami w języku niemieckim. To miejsce emanuje wyjątkowym klimatem – cisza przerywana jedynie śpiewem ptaków i szumem wiatru w koronach drzew. Warto poświęcić chwilę na refleksję i zadumę nad historią regionu, który przez wieki był miejscem współistnienia wielu kultur.

Ostatnie 4 km to łagodne zejście w kierunku granicy w Okrzeszynie. Szlak wiedzie wzdłuż Potoku Okrzeszynieckiego, który miejscami tworzy rozlewiska – idealne miejsce do obserwacji płazów, takich jak traszki górskie i salamandry plamiste. Na tym odcinku napotkamy także pozostałości po dawnym młynie wodnym, który funkcjonował do 1945 roku. To doskonały przykład dziedzictwa przemysłowego Sudetów. Warto zwrócić uwagę na fragmenty kamiennych kół młyńskich i betonowych fundamentów, które porośnięte są mchem i paprociami.

Trasa kończy się na Przejściu Granicznym Okrzeszyn (ok. 510 m n.p.m.), gdzie znajduje się parking, wiata turystyczna oraz tablica informacyjna z mapą okolicy. Dla zmotoryzowanych turystów dostępne jest miejsce do pozostawienia samochodu. Przed wyruszeniem w drogę powrotną warto skorzystać z pobliskiego schroniska „Pod Skałą”, które serwuje tradycyjne dania kuchni czeskiej i polskiej. Pamiętajmy, że szlak jest dostępny przez cały rok, ale zimą wymaga raków i kijków ze względu na oblodzenia. Nie zapomnijmy o zabraniu mapy (np. Góry Stołowe 1:25 000) oraz powerbanku – zasięg telefonii komórkowej jest ograniczony w wielu miejscach. To wycieczka idealna dla doświadczonych piechurów, którzy cenią sobie kontakt z dziką przyrodą i historią.

← Return to the route library