Szlak Ziemi Łukowskiej - pętla lokalna Kłoczew

description route

Szlak Ziemi Łukowskiej – pętla lokalna Kłoczew to propozycja dla rowerzystów poszukujących spokojnej, ale ciekawej trasy w sercu wschodniej Polski. Licząca 17,28 km pętla o zerowym przewyższeniu prowadzi przez malownicze tereny gminy Kłoczew, w województwie lubelskim. To idealna opcja na kilkugodzinną wycieczkę rodzinną lub trening kondycyjny bez stromych podjazdów. Trasa w całości wiedzie po utwardzonych drogach asfaltowych i szutrowych, co czyni ją dostępną dla każdego typu roweru – od szosówek po popularne MTB. Szlak został wytyczony w ramach większej sieci Szlaków Ziemi Łukowskiej, łącząc walory przyrodnicze z dziedzictwem kulturowym regionu.

Trasa rozpoczyna się w centrum Kłoczewa, gdzie przy kościele pw. św. Jana Chrzciciela znajduje się tablica informacyjna. Stąd kierujemy się na północny wschód, w stronę wsi Wola Kłoczewska. Początkowy odcinek wiedzie przez płaskie, otwarte pola, które wiosną i latem zachwycają feerią barw – łany rzepaku, pszenicy i kukurydzy tworzą mozaikę typową dla polskiego krajobrazu rolniczego. Po około 3 km mijamy przydrożną kapliczkę z XIX wieku, świadczącą o głęboko zakorzenionej tradycji sakralnej tych ziem.

Kolejnym punktem na trasie jest wieś Borowiec, gdzie szlak skręca w lewo, w kierunku lasów Puszczy Kozienickiej. To tutaj zaczyna się najbardziej malowniczy fragment pętli – około 5 km jedzie się w cieniu sosen i dębów, a ścieżka wijąca się między drzewami zapewnia przyjemny cień w upalne dni. W borowickim lesie warto zwrócić uwagę na liczne gatunki ptaków, m.in. dzięcioły, sójki i kowaliki. Przy odrobinie szczęścia można dostrzec sarny lub zające, które często wychodzą na leśne drogi o poranku.

Po wyjeździe z lasu docieramy do Stawów w Kłoczewie – kompleksu kilku zbiorników wodnych, które są ostoją ptactwa wodnego. To doskonałe miejsce na krótki postój, by podziwiać łabędzie nieme, krzyżówki i czaple siwe. Stawy otoczone są trzcinowiskami, w których gniazdują remizy i potrzosy. Latem woda przyciąga także ważki i motyle, tworząc żywy obraz bioróżnorodności. W okolicy stawów znajduje się wiata z ławkami, gdzie można zjeść prowiant i uzupełnić płyny.

Z okolic stawów szlak prowadzi dalej na południe, przez wieś Gózd. Ten odcinek to powrót do krajobrazu rolniczego, ale z urozmaiceniem w postaci starych sadów i przydrożnych alei lipowych. W Gózdzie warto zwrócić uwagę na drewnianą zabudowę – kilka chat z początku XX wieku zachowało się w dobrym stanie, a ich ganki i zdobienia są przykładem lokalnego budownictwa ludowego. Miejscowi rolnicy często sprzedają przy drodze sezonowe owoce i miody, co stanowi dodatkową atrakcję.

Ostatnie kilometry pętli wiodą przez Kokoszkę – niewielką osadę, gdzie szlak łączy się z główną drogą powiatową. Na tym odcinku dominują łąki, które wczesnym latem są usiane kwiatami: chabrami, makami i rumiankiem. To także doskonałe miejsce do obserwacji motyli – bielinków, cytrynków i pazików. W Kokoszce znajduje się stary wiatrak koźlak, który choć nie jest udostępniony do zwiedzania, stanowi malowniczy element krajobrazu i świadectwo dawnych technik mielenia zboża.

Podsumowując, Szlak Ziemi Łukowskiej – pętla lokalna Kłoczew to trasa o średnim stopniu trudności, przede wszystkim ze względu na długość, a nie ukształtowanie terenu. Polecam zabrać ze sobą minimum 1,5 litra wody na osobę, krem z filtrem UV oraz mapę, choć szlak jest dobrze oznakowany – na całej długości znajdują się żółte znaki rowerowe z symbolem pętli. Najlepszy czas na przejazd to wiosna (kwiecień–czerwiec) i wczesna jesień (wrzesień–październik), gdy temperatury są umiarkowane, a przyroda prezentuje się najpiękniej. Pamiętajcie o kasku i podstawowym zestawie naprawczym – w razie awarii w okolicy Kłoczewa działa kilka serwisów rowerowych.