Tarnów - Bartkowa Posadowa

description route

Szlaki turystyczne w Polsce potrafią zaskakiwać swoją różnorodnością, a trasa z Tarnowa do Bartkowej Posadowej jest tego doskonałym przykładem. To nie jest typowa górska wędrówka, ale raczej fascynująca podróż przez nizinne i pagórkowate tereny Pogórza Ciężkowickiego, która wymaga od piechura dobrej kondycji i przygotowania na długi, ponad 57-kilometrowy marsz. Mimo że przewyższenie na trasie wynosi teoretycznie 0 metrów, w rzeczywistości napotkamy liczne, choć łagodne wzniesienia i spadki, które sumarycznie dadzą odczuć się nogom. Trasa ma charakter średnio trudny głównie ze względu na swoją długość, a nie na techniczne wyzwania. To propozycja dla doświadczonych piechurów, którzy chcą sprawdzić swoją wytrzymałość i cierpliwość, delektując się jednocześnie malowniczymi krajobrazami i dziką przyrodą.

Start wędrówki rozpoczynamy w Tarnowie, mieście o bogatej historii i renesansowej architekturze. Opuszczając stolicę regionu, kierujemy się na południe, w stronę Gromnika i dalej do Ciężkowic. Pierwsze kilometry prowadzą przez tereny podmiejskie, ale szybko wkraczamy w sielskie, rolnicze krajobrazy. Szlak wiedzie głównie polnymi i leśnymi drogami, unikając większych dróg asfaltowych. To właśnie ten odcinek, od Tarnowa do około 20. kilometra, jest najłatwiejszy – płaski, z minimalnymi wzniesieniami. Miniemy między innymi urokliwą wieś Zbylitowska Góra, gdzie można zrobić pierwszy, krótki postój. Warto zaopatrzyć się w wodę i prowiant w Tarnowie, bo na trasie punktów gastronomicznych jest jak na lekarstwo.

Po minięciu Gromnika trasa wkracza w bardziej zróżnicowany teren Pogórza Ciężkowickiego. To tutaj zaczynają się pierwsze, dłuższe podejścia, które choć strome, nie są długie. Krajobraz staje się bardziej pagórkowaty, a szlak prowadzi przez lasy mieszane z przewagą buka i sosny. W okolicach Ciężkowic napotkamy słynne Skamieniałe Miasto – rezerwat przyrody z unikatowymi formami skalnymi z piaskowca. To absolutny must-see na trasie. Choć główny szlak nie prowadzi bezpośrednio przez rezerwat, warto zrobić kilkusetmetrową odnogę, by zobaczyć te niezwykłe ostańce. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek i posiłek.

Dalsza część wędrówki, od Ciężkowic w kierunku Jastrzębi, to prawdziwa gratka dla miłośników przyrody. Szlak prowadzi przez gęste lasy, gdzie można spotkać sarny, dziki, a nawet jelenie. Latem i wczesną jesienią lasy pełne są grzybów, a wiosną – kwitnących zawilców i przylaszczek. Trasa jest tutaj dobrze oznakowana, ale miejscami może być błotnista po opadach. To odcinek o średnim stopniu trudności, z kilkoma dłuższymi podejściami, które wynagradzają piękne widoki na okoliczne wzgórza. W Jastrzębi warto zwrócić uwagę na zabytkowy drewniany kościółek, który jest cennym przykładem architektury sakralnej regionu.

Po opuszczeniu Jastrzębi trasa kieruje się na wschód, w stronę Bartkowej Posadowej. To ostatni, około 15-kilometrowy odcinek, który może być najbardziej męczący ze względu na zmęczenie po wielu godzinach marszu. Teren staje się ponownie bardziej płaski, ale pojawiają się długie, monotonne odcinki przez pola i łąki. Latem słońce daje się we znaki, a brak cienia sprawia, że trzeba mieć ze sobą dużo wody. Miniemy kilka małych wiosek, takich jak Siekierczyna czy Posadowa, gdzie można uzupełnić zapasy. To właśnie tutaj, na ostatnich kilometrach, trzeba zachować największą ostrożność – szlak miejscami krzyżuje się z drogami lokalnymi, a oznakowanie może być słabsze.

Przyroda na trasie jest niezwykle bogata i zróżnicowana. Od podmiejskich terenów Tarnowa, przez lasy mieszane, aż po otwarte przestrzenie pól uprawnych. W lasach dominują buki, dęby, sosny i brzozy, a w podszycie często spotkamy leszczynę i jeżyny. Wśród zwierząt, oprócz wspomnianych ssaków, warto wypatrywać ptaków drapieżnych, takich jak myszołowy czy jastrzębie. Wiosną i latem łąki pełne są kwiatów – maki, chabry, złocienie tworzą kolorową mozaikę. To raj dla fotografów i miłośników natury, ale też miejsce, gdzie trzeba pamiętać o odpowiednim obuwiu i ubraniu chroniącym przed kleszczami.

Praktyczne porady dla turystów są kluczowe dla bezpiecznego i przyjemnego przejścia tej trasy. Przede wszystkim – zaplanuj wędrówkę na cały dzień. Wyrusz najpóźniej o świcie, aby uniknąć marszu po zmroku. Koniecznie zabierz ze sobą mapę lub aplikację z offline’owym GPS-em, bo oznakowanie szlaku bywa słabe na odcinkach polnych. Woda to podstawa – minimum 2-3 litry na osobę, a w upały jeszcze więcej. Prowiant powinien być kaloryczny i lekki – kanapki, orzechy, batony energetyczne. Obuwie musi być wygodne, najlepiej trekkingowe z dobrą podeszwą, bo niektóre odcinki są kamieniste lub błotniste. Kijki trekkingowe mogą odciążyć nogi na długich dystansach. Pamiętaj też o naładowanym telefonie i powerbanku.

Podsumowując, szlak Tarnów – Bartkowa Posadowa to wyjątkowa propozycja dla tych, którzy szukają długiej, ale technicznie łatwej wędrówki przez serce Pogórza Ciężkowickiego. To nie tylko test wytrzymałości, ale też okazja do obcowania z nieskażoną przyrodą i odkrywania mniej znanych zakątków Małopolski. Mimo że przewyższenie nominalne wynosi 0 metrów, w rzeczywistości pokonamy setki metrów wzniesień i spadków, co w połączeniu z długością trasy daje solidne wyzwanie. Dla przygotowanego turysty będzie to niezapomniana przygoda, pełna widokowych niespodzianek i kontaktu z dziką naturą. Polecam tę trasę każdemu, kto chce oderwać się od zgiełku miasta i sprawdzić swoje granice w bezpiecznym, ale wymagającym terenie.