174C Niezdrowice - Ujazd

description route

Szlak 174C Niezdrowice – Ujazd to niezwykle urokliwa, w pełni płaska trasa rowerowa o długości 3,29 km, idealna dla tych, którzy pragną połączyć aktywność na świeżym powietrzu z odkrywaniem mało znanych zakątków województwa opolskiego. Prowadzi przez malownicze tereny gminy Ujazd, wzdłuż starorzeczy Odry i rozległych łąk, oferując rowerzystom kontakt z dziką przyrodą oraz zabytkami lokalnej architektury. Szlak ma charakter rekreacyjny i jest oznaczony jako Średnia pod względem trudności – głównie ze względu na nawierzchnię, która na niektórych odcinkach może być piaszczysta lub trawiasta, co wymaga pewnej wprawy w prowadzeniu roweru. Całkowity brak przewyższeń sprawia jednak, że jest dostępny dla rodzin z dziećmi i początkujących cyklistów, pod warunkiem wyboru odpowiedniego sprzętu.

Trasa rozpoczyna się w Niezdrowicach, niewielkiej wsi położonej wśród pól i lasów. Start znajduje się przy lokalnej drodze gruntowej, tuż obok drewnianej kapliczki z XIX wieku. Początkowy odcinek wiedzie przez otwarty teren, gdzie dominują uprawy zbóż i rzepaku, a w oddali widać charakterystyczne sylwetki wiatraków. Już po kilkuset metrach szlak skręca w kierunku południowo-wschodnim, wchodząc w strefę podmokłych łąk porośniętych wierzbami i olszami. To właśnie tutaj zaczyna się prawdziwy urok tej trasy – cisza przerywana jedynie śpiewem ptaków i szumem wiatru.

Następnie szlak prowadzi wzdłuż Kanału Gliwickiego, który jest jednym z najważniejszych szlaków wodnych w regionie. Rowerzyści jadący tą częścią trasy mogą podziwiać majestatyczne śluzy i mosty, a także obserwować barki towarowe przepływające wolnym tempem. W tym miejscu warto zatrzymać się na chwilę, by zrobić zdjęcia lub po prostu wsłuchać się w odgłosy płynącej wody. Nawierzchnia na tym odcinku jest utwardzona, co ułatwia jazdę nawet po deszczu, ale uwaga – miejscami mogą pojawić się korzenie drzew, które wymagają czujności.

Po około 1,5 km szlak opuszcza kanał i skręca w stronę Ujazdu, przechodząc przez obszar leśny o nazwie „Las Ujazdowski”. To fragment Puszczy Śląskiej, gdzie dominują dęby, buki i sosny, a runo leśne obfituje w jagody i grzyby. W sezonie wiosenno-letnim można tu spotkać sarny, dziki, a nawet łosie, które często wychodzą na pobliskie polany. Dla miłośników przyrody to prawdziwy raj – warto zabrać lornetkę i aparat, by uwiecznić te chwile. Las zapewnia również przyjemny cień w upalne dni, co czyni trasę komfortową nawet podczas letnich wypraw.

Kolejnym punktem charakterystycznym jest mostek nad potokiem Bierawka, który przecina szlak w połowie drogi. To malownicze miejsce z drewnianą kładką i ławkami, idealne na krótki odpoczynek i posiłek na świeżym powietrzu. Potok płynie wartko, a w krystalicznie czystej wodzie widać pstrągi i inne ryby. Wokół mostka rosną stare wierzby, które tworzą naturalny tunel, a wiosną zakwitają tu kaczeńce i niezapominajki. To jedno z tych miejsc, które zachęca do dłuższego postoju i kontemplacji natury.

Ostatni kilometr trasy wiedzie przez otwarte łąki pełne dzikich kwiatów – w zależności od pory roku można tu podziwiać maki, chabry, rumianki, a jesienią wrzosy. Szlak stopniowo zbliża się do zabudowań Ujazdu, gdzie pojawiają się pierwsze domy i ogrody. W oddali widać wieżę kościoła św. Andrzeja Apostoła, która stanowi doskonały punkt orientacyjny. Na tym odcinku warto zwolnić, by nacieszyć się widokiem panoramy miasta, która z tej perspektywy wygląda niczym z pocztówki.

Meta szlaku znajduje się w centrum Ujazdu, przy Rynku, gdzie można zostawić rower i zwiedzić lokalne atrakcje. Do najważniejszych należą: renesansowy ratusz, kościół parafialny z XIV wieku oraz Muzeum Ziemi Ujazdowskiej. Dla rowerzystów przygotowano stojaki i stacje naprawcze, a w okolicznych kawiarniach serwuje się pyszną regionalną kuchnię – warto spróbować opolskich pierogów i sękacza. To doskonałe miejsce na zakończenie wyprawy i podsumowanie wrażeń z trasy.

Podsumowując, szlak 174C to idealna propozycja na półdniową wycieczkę rowerową dla każdego, kto ceni sobie spokój, kontakt z naturą i nie chce mierzyć się z dużymi przewyższeniami. Aby w pełni cieszyć się trasą, zalecam zabranie zapasu wody, kremu z filtrem oraz mapy, ponieważ na niektórych odcinkach sygnał GPS bywa słaby. Najlepszym okresem na przejazd jest wiosna i wczesna jesień, gdy temperatura jest umiarkowana, a przyroda prezentuje się najpiękniej. Pamiętaj też o kasku i dzwonku – to podstawa bezpieczeństwa na wąskich ścieżkach. Szlak 174C udowadnia, że nie trzeba daleko jechać, by przeżyć prawdziwą przygodę na dwóch kółkach!