Markowe Szczawiny - Babia Góra

description route

Wyruszając z Markowych Szczawin, wkraczamy na jeden z najbardziej klasycznych i wymagających szlaków narciarskich w polskich Beskidach. Trasa na Babia Górę (1725 m n.p.m.) to prawdziwy sprawdzian umiejętności i kondycji, oferujący niezapomniane widoki i sportowe wyzwania. Długość odcinka wynosi zaledwie 2,98 km, ale przewyższenie, które pokonujemy, jest imponujące – sięga blisko 500 metrów, co czyni tę trasę średnio trudną, ale technicznie wymagającą. Startujemy z wysokości około 1180 m n.p.m., a meta znajduje się na szczycie, gdzie czeka nas nagroda w postaci panoramy Tatr i Beskidów. To szlak dla zaawansowanych narciarzy, którzy potrafią kontrolować prędkość na stromych zboczach i radzić sobie z zmiennymi warunkami śniegowymi.

Pierwszy etap trasy prowadzi przez polanę Markowe Szczawiny, która w zimie zamienia się w szerokie, otwarte pole śnieżne. To idealne miejsce do rozgrzania nart i przygotowania się na nadchodzące wyzwania. Śnieg tutaj jest zazwyczaj dobrze utrzymany, ale po opadach może być głęboki i puszysty. Należy uważać na wystające korzenie i kamienie, które mogą być ukryte pod warstwą białego puchu. Polana oferuje pierwsze spojrzenie na majestatyczny masyw Babiej Góry, który góruje nad okolicą. To również punkt, gdzie warto sprawdzić stan sprzętu i ustawić wiązania, ponieważ dalsza część szlaku będzie wymagać pełnej koncentracji.

Po opuszczeniu polany trasa wchodzi w las świerkowy, który w wyższych partiach przechodzi w kosodrzewinę. To tutaj zaczyna się prawdziwa zabawa – ścieżka staje się węższa, a nachylenie znacznie wzrasta. Średnie nachylenie wynosi około 30 stopni, ale na niektórych odcinkach sięga nawet 40 stopni, co wymaga precyzyjnych skrętów i dobrej techniki carvingowej. Las zapewnia ochronę przed wiatrem, ale też ogranicza widoczność, dlatego zalecane jest używanie gogli o dobrym kontraście. W tym fragmencie szczególnie ważne jest utrzymanie równowagi i unikanie gwałtownych ruchów, które mogą doprowadzić do upadku na stromym zboczu.

Kolejnym charakterystycznym punktem jest Przełęcz Brona (1408 m n.p.m.), która stanowi naturalny przystanek i miejsce na krótki odpoczynek. To tutaj krajobraz otwiera się na południową stronę, odsłaniając widoki na Małą Babią Górę i dalsze pasma. Przełęcz jest często wietrzna, a śnieg może być tutaj zmrożony i twardy, co wymaga ostrożności przy zakrętach. To również punkt, w którym szlak rozdziela się – my kierujemy się w stronę szczytu, podążając czerwonymi znakami. Warto tutaj sprawdzić prognozę pogody, ponieważ warunki na szczycie mogą diametralnie różnić się od tych na dole.

Powyżej przełęczy trasa prowadzi przez piętro kosodrzewiny, które w zimie jest często całkowicie zasypane śniegiem. To najbardziej eksponowany odcinek, gdzie wiatr może tworzyć zaspy i zmieniać ukształtowanie terenu. Należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ pod śniegiem mogą kryć się wystające gałęzie i nierówności. Nachylenie jest tutaj zmienne – od łagodniejszych fragmentów po strome, wymagające dynamicznych skrętów. To miejsce, gdzie technika skrętu równoległego jest kluczowa, a każdy błąd może skutkować utratą kontroli. Widoki stają się coraz bardziej spektakularne, ale wymagają one oderwania wzroku od nart, co jest ryzykowne.

Ostatni odcinek przed szczytem to trawers przez północno-zachodnie zbocze, który prowadzi bezpośrednio pod wierzchołek Babiej Góry. To tutaj nachylenie jest najbardziej strome, a śnieg często jest zmrożony w lód, co wymaga użycia krawędzi nart z dużą precyzją. Trasa kończy się na szczycie, gdzie czeka nas platforma widokowa i schronisko (w sezonie). Zjazd z powrotem to już czysta przyjemność, ale wymaga jeszcze większej uwagi – zmęczenie po podjeździe może wpłynąć na refleks. Warto pamiętać, że warunki śniegowe na szczycie są często ekstremalne, a widoczność może spaść do zera w przypadku mgły.

Przyroda na tej trasie jest wyjątkowa – Babia Góra to rezerwat biosfery UNESCO, a zimą jej flora i fauna dostosowują się do surowych warunków. W lasach można spotkać ślady jeleni, saren i lisów, a w wyższych partiach orły przednie i sokoły wędrowne polują na gryzonie. Roślinność jest przystosowana do mrozu – kosodrzewina i mchy tworzą unikalny ekosystem. Należy pamiętać o zakazie wchodzenia na obszary ochrony ścisłej poza wyznaczonymi szlakami, aby nie zakłócać spokoju dzikiej przyrody. Warto też zwrócić uwagę na zmiany klimatu, które wpływają na długość sezonu narciarskiego – najlepsze warunki panują od stycznia do marca.

Praktyczne porady dla narciarzy: konieczne jest posiadanie lawinowego ABC (detektor, sonda, łopata) oraz umiejętność oceny zagrożenia lawinowego, ponieważ trasa przebiega przez stoki o nachyleniu powyżej 30 stopni. Zalecane są narty o szerokości co najmniej 85 mm pod butem dla lepszej stabilności w puchu. Należy też zabrać raki i czekan na wypadek oblodzenia, a także termos z ciepłym napojem i wysokokaloryczne przekąski. Przed wyjściem sprawdź prognozę pogody i komunikaty TOPR – Babia Góra słynie z gwałtownych zmian aury. Pamiętaj, że szlak jest jednokierunkowy w sezonie zimowym (tylko wejście z Markowych Szczawin, zejście inną trasą), co zwiększa bezpieczeństwo. Dla początkujących polecam skorzystanie z usług przewodnika górskiego, który zna lokalne pułapki.