Orla Perć

description route

Orla Perć, znana również jako Ścieżka Orlów, to najsłynniejszy i najtrudniejszy szlak turystyczny w polskich Tatrach Wysokich. Prowadzi granią między przełęczą Zawrat a przełęczą Krzyżne na długości 4,5 kilometra, pokonując po drodze kilka szczytów, w tym najwyższy punkt trasy - Kozi Wierch o wysokości 2291 metrów nad poziomem morza. Szlak został zaprojektowany w 1901 roku przez Franciszka Henryka Nowickiego, a wybudowany w latach 1903-1906 przez księdza Walentego Gadowskiego wraz z pomocnikami. Jest to najdłuższy graniowy szlak w Tatrach Wysokich, prowadzący większością długiej wschodniej grani Świnicy. Trasa przebiega przez przełęcze i szczyty takie jak Mały Kozi Wierch, Kozi Wierch, Zadni Granat, Pośredni Granat i Skrajny Granat. Ze względu na techniczny charakter i wystawienie na czynniki atmosferyczne, Orla Perć jest zalecana wyłącznie doświadczonym turystom. W wielu miejscach trasa została wyposażona w łańcuchy, klamry, drabinki i stopnie metalowe, które ułatwiają przejście najtrudniejszych odcinków. Powierzchnia szlaku to głównie granitowe płyty, gruz i nierówny teren. Od 3 lipca 2007 roku na najtrudniejszym odcinku od Zawratu do Koziego Wierchu obowiązuje ruch jednokierunkowy. Przejście całej Orlej Perci zajmuje w warunkach letnich od 6 do 8 godzin. Szlak jest podzielony na kilka części - od Zawratu do Koziej Przełęczy (1 godzina 20 minut), przez Kozi Wierch do Skrajnego Granatu (1 godzina 35 minut), oraz ostatni odcinek do Krzyżnego (2 godziny 15 minut). Należy pamiętać, że z ostatniego odcinka nie ma możliwości wcześniejszego zejścia ze szlaku. Orla Perć jest często uważana za najniebezpieczniejszy szlak turystyczny w całej Polsce. Od czasu otwarcia w 1906 roku zginęło na nim co najmniej 140 osób. Turyści muszą być przygotowani na trudności w złych warunkach pogodowych, ryzyko spadających kamieni i lawin oraz ograniczone możliwości wycofania się na niektórych odcinkach. Mimo to pozostaje jedną z najbardziej prestiżowych tras w polskich górach, przyciągając doświadczonych wspinaczy i turystów wysokogórskich. Zdjęcie z Wikipedii.