Sudeckie lasy kryją wiele tajemnic, a jedną z nich jest historia Nocnych Wędrowców z Białej Doliny.
Przemierzając szlaki Sudetów, można napotkać na różne historie, ale to w Białej Dolinie, schowanej między wzgórzami Kotliny Kłodzkiej, kryje się opowieść, która mrozi krew w żyłach. Cóż, niechaj Ci, którzy odważą się zapuścić w te gęste lasy, poznają legendę o Nocnych Wędrowcach.
Biała Dolina, choć dziś cicha i spokojna, nie zawsze była miejscem przyjaznym. Nazwa pochodzi od strumienia, który zimą pokrywa się grubą pokrywą lodu, a latem jego wody przybierają mleczną barwę od wapiennych złóż. To właśnie wzdłuż tego strumienia prowadziły kiedyś drogi kupieckie, a przemierzający je wędrowcy często opowiadali o dziwnych postaciach pojawiających się nocą.
Jak mówi legenda, Nocni Wędrowcy to duchy zmarłych kupców, którzy zginęli tragicznie w zasadzce przygotowanej przez bandytów. Wiąże się z tym zdarzeniem wiele tajemniczych niewyjaśnionych zjawisk. Opowiada się, że w bezksiężycowe noce, gdy mgła spowija dolinę, można dostrzec w oddali światełka – to, jak mówią, lampy duchów, które wiecznie wędrują po dolinie, szukając drogi powrotnej do domów, które nigdy nie ujrzą.
Jedna z najstarszych opowieści związanych z Nocnymi Wędrowcami mówi o pewnym pastuchu, który zapuścił się w dolinę poszukując zgubionych owiec. O zmierzchu, gdy las ożywał nocnym życiem, zobaczył tajemnicze postacie sunące przez mgłę, a w ich rękach migotały świece. Gdy próbował się do nich zbliżyć, postacie zniknęły w jednej chwili, pozostawiając po sobie tylko cichy szelest wiatru.
Historycy i pasjonaci zjawisk paranormalnych niejednokrotnie próbowali wyjaśnić to zjawisko. Niektórzy twierdzą, że to tylko złudzenie wywołane specyficznymi warunkami atmosferycznymi, inni – że to wynik magnetycznych anomalii regionu. Jednak dla wielu miejscowych to po prostu niewyjaśniona część ich dziedzictwa, z którą nauczyli się żyć.
Dla turystów odwiedzających Sudety, Biała Dolina stanowi nie tylko atrakcyjne miejsce do wędrówek, ale również przestrzeń do zatrzymania się na chwilę i zastanowienia nad duchowością tego miejsca. Sama dolina jest piękna w swoim dzikim, surowym wydaniu, a nocą, przy sprzyjających warunkach, można poczuć atmosferę tajemnicy i niepokoju, która towarzyszy legendzie.
Jeśli zdecydujesz się na nocną wyprawę do Białej Doliny, pamiętaj, by trzymać się wyznaczonych szlaków i uważnie obserwować, co dzieje się wokół Ciebie. Może właśnie Ciebie spotka przygoda, która na zawsze pozostanie w pamięci jako spotkanie z Nocnymi Wędrowcami. A po wszystkim, przy ognisku w jednym z pobliskich schronisk, zrozumiesz, że czasem to właśnie opowieści górali, te nieodkryte tajemnice, najbardziej przysparzają uroku naszym górom.