POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.
🥾 Kto przeszedł ten szlak
Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.
🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku
Brak tripów opartych o ten szlak.
🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku
Świerczyna sudecka i Las dolnoreglowyGórski ekosystem sudecki z dominacją świerka, buka i jaworu, rosnący na podłożu granitowo-gnejsowym.
📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:
🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:
🍄 Występujące grzyby jadalne:
Opis trasy
Wyruszając z malowniczej polany Pod Starým kopcem, wkraczamy na szlak, który jest prawdziwą perełką dla miłośników beskidzkich wędrówek. Mimo że trasa liczy 11,77 km i ma zerowe przewyższenie (co jest cechą charakterystyczną dla długich, płaskich odcinków), jej przebieg jest zaskakująco urozmaicony. Start znajduje się na wysokości około 700 m n.p.m., a cała wędrówka prowadzi grzbietem, który oferuje niezwykłe panoramy. To szlak o stopniu trudności Średnia, głównie ze względu na długość dystansu oraz nierówności terenu – korzenie drzew, kamienie i błoto po opadach deszczu. Wymaga dobrej kondycji, ale nie jest technicznie wymagający, co czyni go idealnym dla doświadczonych pieszych, którzy chcą spędzić cały dzień na łonie natury.
Trasa wiedzie głównie przez las mieszany, gdzie dominują buki, jodły i świerki, przeplatane gdzieniegdzie jaworami. To typowy krajobraz Beskidu Śląskiego, który zachwyca różnorodnością. W niższych partiach las jest gęsty i cienisty, natomiast im bliżej szczytu Smrka, tym drzewa stają się niższe, a widoki bardziej otwarte. Wiosną i latem pod nogami rozpościera się dywan paproci, borówek i mchów, a jesienią las mieni się złotem i czerwienią. To idealne miejsce dla botaników amatorów – można tu spotkać chronione gatunki, takie jak podrzeń żebrowiec czy widłak jałowcowaty.
Charakterystycznym punktem na trasie jest schronisko PTTK na Przysłopie pod Baranią Górą, które znajduje się mniej więcej w połowie dystansu. To doskonałe miejsce na odpoczynek i posiłek – serwują tu tradycyjne dania kuchni regionalnej, w tym oscypki i kwaśnicę. Warto też zwrócić uwagę na rezerwat przyrody „Barania Góra”, który chroni naturalne lasy i źródła Wisły. Mimo że szlak nie prowadzi bezpośrednio przez rezerwat, to jego krawędź oferuje wspaniałe widoki na głębokie doliny i potoki.
Przyroda na tym szlaku jest wyjątkowo bogata. Oprócz ptaków, takich jak dzięcioł czarny czy sójka, można spotkać sarny, jelenie, a nawet rysie (choć te są bardzo płochliwe). W runie leśnym często kryją się karlaki i kozaki, więc grzybiarze będą zachwyceni. Warto zabrać lornetkę, by obserwować orliki krzykliwe, które gniazdują w koronach starych drzew. Cały obszar jest częścią Nadleśnictwa Wisła, które dba o zachowanie naturalnego charakteru lasów.
Pod względem technicznym, szlak jest dobrze oznaczony czerwonymi znakami, które prowadzą od polany aż po szczyt Smrka. Należy jednak uważać na odcinki, gdzie ścieżka jest wąska i biegnie skrajem urwiska – szczególnie w okolicy Przełęczy pod Smrkiem. W deszczowe dni kamienie stają się śliskie, a korzenie drzew mogą stanowić pułapkę. Zalecam używanie kijków trekkingowych, które odciążą stawy i poprawią równowagę. Buty powinny mieć głęboki bieżnik i usztywnioną kostkę – to podstawa bezpieczeństwa.
Wędrówka kończy się na szczycie Smrka (1276 m n.p.m.), który jest jednym z najwyższych wzniesień Beskidu Śląskiego. Ze szczytu rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na masyw Baraniej Góry, pasmo Czantorii, a przy dobrej pogodzie nawet na Tatry. To idealne miejsce na zrobienie pamiątkowych zdjęć i chwilę refleksji. Na szczycie znajduje się drewniana wiata oraz tablica informacyjna z opisem panoramy. Warto zabrać termos z gorącą herbatą, by rozgrzać się po wysiłku.
Porady dla turystów: zabierz ze sobą minimum 2 litry wody na osobę, ponieważ na trasie nie ma źródeł pitnych (choć przy schronisku można uzupełnić zapasy). Pamiętaj o mapie papierowej – sygnał komórkowy jest słaby w wielu miejscach. W sezonie letnim unikaj wędrówek w południe, gdy słońce praży najmocniej – lepiej wyjść o świcie. Zimą szlak wymaga raki i kijków, gdyż śnieg zalega często do kwietnia. Sprawdź prognozę pogody – mgła może gwałtownie ograniczyć widoczność, co utrudnia orientację w terenie.
Podsumowując, szlak Pod Starým kopcem – Smrk to kwintesencja beskidzkiego trekkingu. Łączy w sobie dziką przyrodę, historyczne schronisko i niezapomniane widoki. To trasa, która wymaga wysiłku, ale nagradza spokojem i kontaktem z naturą. Polecam ją każdemu, kto szuka ucieczki od zgiełku miasta i chce poczuć prawdziwego ducha gór. Pamiętaj tylko o odpowiednim przygotowaniu – a wtedy ta wędrówka stanie się jedną z najpiękniejszych w Twoim życiu.
Komentarze (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!