Perun AI
📍 CZ

Cesta Edwarda VII.

🥾 0 przejść 🧭 0 tripów 📍 0 pinesek 📸 0 zdjęć
⚠️ Aktualne ostrzeżenia społeczności
rozwiń ▾

⛰️ Profil wysokościowy

Ładowanie profilu...
🎒 Info praktyczne

POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.

Ładowanie…
📏
0,68
km
⛰️
98
m przewyższenia
🟡
Średnia
trudność
🔵
kolor szlaku
🥾
Pieszo / Trekking
aktywność
🌍
CZ
lokalizacja
--°
teraz
Zaloguj się
Aplikacja
Zaloguj się, aby utworzyć trip
Osoby, które przeszły
0
Łącznie km
0
km zgłoszonych
Tripy na szlaku
0
Aktywne: 0
Aktywne pineski
0
🥾 Kto przeszedł ten szlak

Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.

🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku

Brak tripów opartych o ten szlak.

🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku

Bór wysokogórski i Karpacki las mieszany górski (LMG)

Górski ekosystem z dominacją buka karpackiego, świerka i jodły, zapewniający gęstą osłonę przed wiatrem.

📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:

🌲 Świerk pospolity (Picea abies) 48%
🍂 Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) 32%
🌲 Jodła pospolita (Abies alba) 14%
🌳 Jawor i Jesion (Acer pseudoplatanus) 6%

🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:

🌱 Borówka brusznica
Vaccinium vitis-idaea
Czerwone kwaskowate owoce, liście bogate w garbniki.
🌱 Wietlica samicza (paproć)
Athyrium filix-femina
Typowa dla wilgotnych zboczy górskich.
🌱 Pokrzyk wilcza jagoda
Atropa belladonna
Gatunek chroniony i trujący, spotykany na porębach.
🌱 Dziewięćsił bezłodygowy
Carlina acaulis
Górska roślina zamykająca koszyczek przed deszczem.

🍄 Występujące grzyby jadalne:

🍄 Borowik ceglastopory 🍄 Rydz mleczaj 🍄 Borowik szlachetny 🍄 Pieprznik jadalny
Zarządca terenu leśnego
Obszar RDLP Katowice (RDLP w Katowice)
📞 +48 32 609 45 00 · ✉️ rdlp@katowice.lasy.gov.pl
🌐 Strona Lasów Państwowych

Opis trasy

**OPIS SZLAKU** Cesta Edwarda VII. to krótki, ale wymagający szlak turystyczny o długości zaledwie 0,68 km, który mimo swojej zwięzłości oferuje pieszym solidne wyzwanie. Trasa ma formę pętli, co oznacza, że start i meta znajdują się w tym samym punkcie – nie trzeba martwić się o powrót inną drogą ani organizację transportu na koniec wędrówki. Szlak położony jest w Czechach, w regionie, który słynie z urozmaiconego terenu i malowniczych krajobrazów. Oznakowanie szlaku opiera się na systemie PTTK i ma kolor niebieski. W przypadku tego konkretnego odcinka symbol to blue:white:blue_corner, co w praktyce oznacza, że na drzewach i słupkach znajdziesz charakterystyczne niebiesko-biało-niebieskie kwadraty. Niebieski kolor w polskim systemie znakowania wskazuje zazwyczaj na szlaki dalekobieżne lub łącznikowe, jednak tutaj, ze względu na bardzo krótki dystans, pełni on rolę lokalnego oznaczenia trasy o podwyższonej trudności. Trudność szlaku określono jako średnią. Biorąc pod uwagę, że długość wynosi mniej niż kilometr, średni poziom wynika najprawdopodobniej z dużego przewyższenia, stromych podejść lub nierównego, kamienistego podłoża. Nie jest to spacer po płaskim parku – trzeba liczyć się z wysiłkiem fizycznym, choć skoncentrowanym na bardzo małej przestrzeni. Dla porównania, typowy szlak o długości 0,68 km i niskiej trudności pokonuje się w 10–15 minut. Tutaj, przy średnim stopniu, warto zarezerwować 25–40 minut, w zależności od kondycji i tempa. Trasa przeznaczona jest wyłącznie do ruchu pieszego i trekkingu. Ze względu na wąskie ścieżki i prawdopodobnie strome odcinki, nie nadaje się dla rowerów ani biegaczy. Polecana jest osobom, które chcą szybko sprawdzić swoją formę, zrobić krótki, intensywny trening w plenerze lub dotrzeć do punktu widokowego bez konieczności wielogodzinnej wędrówki. Charakter pętli sprawia, że szlak jest samowystarczalny – nie ma ryzyka zgubienia się, a cały czas poruszasz się po oznakowanej trasie. Ze względu na krótki dystans, jest to również dobra opcja dla rodzin z dziećmi przyzwyczajonymi do górskich wędrówek, choć maluchy mogą potrzebować pomocy przy najtrudniejszych fragmentach. Pod względem nawigacyjnym nie ma tu miejsca na błędy. Symbol blue:white:blue_corner jest czytelny i łatwy do zauważenia nawet w gęstym lesie. Warto jednak przed wyjściem sprawdzić aktualny stan oznakowania, ponieważ w Czechach zdarzają się okresowe zmiany związane z gospodarką leśną. Mimo krótkiego dystansu, Cesta Edwarda VII. nie jest przeznaczona dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej ani dla wózków. Stromizny i nierówności terenu wykluczają komfortowe przejście bez odpowiedniego obuwia trekkingowego. Zalecane są buty z dobrą przyczepnością i kijki trekkingowe, zwłaszcza przy zejściach. Podsumowując, jest to szlak o charakterze „szybkiej pigułki górskiej” – idealny na rozgrzewkę przed dłuższą wędrówką, jako urozmaicenie spaceru po okolicy lub cel sam w sobie dla miłośników krótkich, ale intensywnych tras. Jego główną zaletą jest wysoka koncentracja wrażeń na minimalnej przestrzeni.
← Powrót do biblioteki tras