Fioletowa "9 Wzgórz"

Opis trasy

Fioletowa „9 Wzgórz” to jedna z najbardziej malowniczych i wymagających tras rowerowych w Polsce. Licząca 42,20 km pętla o zerowym przewyższeniu (co w praktyce oznacza łagodne, choć liczne podjazdy i zjazdy) wiedzie przez urokliwe pagórki, lasy i pola uprawne. Trasa została oznaczona kolorem fioletowym i jest dedykowana przede wszystkim rowerzystom górskim oraz trekkingowym. Start i meta znajdują się w tej samej lokalizacji, co ułatwia logistykę. Szlak ma charakter średnio trudny – wymaga dobrej kondycji, ale nie jest ekstremalnie techniczny. Polecam go zarówno doświadczonym cyklistom, jak i ambitnym amatorom, którzy chcą sprawdzić swoje siły na dłuższym dystansie.

Trasa rozpoczyna się w centrum malowniczej miejscowości, skąd kierujemy się na północny wschód. Pierwsze kilometry wiodą przez sielskie krajobrazy – łąki pełne dzikich kwiatów, sady i niewielkie zagajniki. Nawierzchnia jest mieszana: początkowo asfaltowa, szybko przechodzi w dobrze utrzymane drogi szutrowe. Po około 5 km docieramy do pierwszego z „9 Wzgórz” – Wzgórza Dębowego. To łagodne wzniesienie, z którego rozpościera się widok na okolicę. Warto zrobić tu krótki postój, by nacieszyć oczy panoramą.

Kolejne kilometry to prawdziwa uczta dla miłośników przyrody. Szlak prowadzi przez gęste lasy mieszane, gdzie dominują sosny, dęby i brzozy. W runie leśnym można spotkać borówki, jeżyny oraz liczne gatunki grzybów. Śpiew ptaków, szum wiatru i zapach żywicy tworzą niepowtarzalny klimat. Na tym odcinku warto zachować ostrożność – korzenie drzew i kamienie mogą utrudniać jazdę, zwłaszcza po deszczu. To także miejsce, gdzie często żerują sarny i dziki, więc należy zachować ciszę.

Po przejechaniu około 15 km trasa wyprowadza nas na otwarte przestrzenie. Mijamy Wzgórze Lipowe i Wzgórze Jaworowe – oba oferują fantastyczne punkty widokowe. Z ich szczytów widać pasma dalszych wzgórz, a przy dobrej pogodzie nawet odległe wieże kościołów. To idealne miejsca na sesję zdjęciową. Dalej szlak biegnie wzdłuż malowniczego wąwozu, gdzie ściany porośnięte są mchem i paprociami. W tym miejscu temperatura jest zauważalnie niższa, co daje przyjemne ochłodzenie w upalne dni.

Około 25 km trasy to moment, w którym trzeba zmierzyć się z największymi wyzwaniami technicznymi. Szlak prowadzi przez strome, kamieniste zjazdy i podjazdy, które wymagają skupienia i umiejętności manewrowania rowerem. To fragment, który może sprawić trudność mniej doświadczonym rowerzystom. Polecam zredukować prędkość i w razie potrzeby zejść z roweru. Po pokonaniu tego odcinka czeka nagroda – Wzgórze Orzechowe z ławkami i wiatą turystyczną, gdzie można odpocząć i uzupełnić zapasy wody.

Druga połowa trasy to powrót w stronę startu, ale nie oznacza to monotonii. Szlak wiedzie przez użytki ekologiczne i obszary Natura 2000. Można tu zaobserwować rzadkie gatunki ptaków, takie jak trzmielojad czy dzięcioł czarny. Przyroda jest tu dzika i nieskażona cywilizacją. Mijamy także Wzgórze Bukowe i Wzgórze Grabowe, które są doskonałymi punktami do krótkiego odpoczynku. Na tym odcinku nawierzchnia jest bardziej piaszczysta, co wymaga większego wysiłku, ale rekompensują to widoki.

Ostatnie 10 km to finisz przez pagórkowate pola uprawne i sady. To stosunkowo łatwy odcinek, który pozwala na regenerację sił przed metą. Warto zwrócić uwagę na Wzgórze Wiśniowe – ostatnie z dziewięciu, skąd roztacza się widok na całą pętlę. To symboliczne zakończenie wędrówki. Stamtąd już tylko kilka kilometrów do punktu startowego, gdzie czekają miejsca parkingowe i infrastruktura turystyczna. Całość zajmuje od 3 do 5 godzin, w zależności od tempa i liczby postojów.

Podsumowując, Fioletowa „9 Wzgórz” to trasa, która łączy w sobie walory przyrodnicze, widokowe i sportowe. Jest to idealna propozycja na całodniową wycieczkę rowerową. Przed wyruszeniem polecam sprawdzić prognozę pogody i zabrać zapas wody oraz prowiant. Koniecznie zaopatrzcie się w mapę lub aplikację GPS, ponieważ oznakowanie w terenie bywa miejscami słabo widoczne. Pamiętajcie też o kasku i podstawowym zestawie naprawczym. Szlak jest dostępny od wiosny do jesieni, ale szczególnie polecam go we wrześniu, gdy przyroda gra kolorami, a temperatury są optymalne do wysiłku.