POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.
🥾 Kto przeszedł ten szlak
Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.
🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku
Brak tripów opartych o ten szlak.
🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku
Bór świeży (Bśw) i Bór chrobotkowyKlasyczny nizinny bór iglasty z dywanem mchów, wrzosów i porostów na glebach piaszczystych.
📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:
🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:
🍄 Występujące grzyby jadalne:
Opis trasy
Szlak Błażowa – Czerwonki Hermanowskie to jedna z tych tras, które udowadniają, że prawdziwa przygoda nie wymaga ekstremalnych przewyższeń. Liczący 9,8 km szlak o charakterze pętli (lub trasy łącznikowej, w zależności od konfiguracji) prowadzi przez malownicze tereny Podkarpacia, łącząc urokliwe miejscowości Błażowa i Czerwonki Hermanowskie. Mimo zerowego przewyższenia, trasa oferuje niezwykłe bogactwo przyrodnicze i kulturowe, idealne dla pieszych wędrówek o średnim stopniu trudności. To doskonała propozycja dla rodzin z dziećmi, początkujących turystów oraz tych, którzy chcą odpocząć od górskich wspinaczek, nie rezygnując z kontaktu z naturą. Szlak wiedzie głównie przez lasy, pola i łąki, a jego płaski charakter sprawia, że jest dostępny praktycznie przez cały rok.
Przebieg trasy rozpoczyna się w Błażowej, historycznej miejscowości położonej na Pogórzu Dynowskim. Startujemy przy kościele św. Marcina, skąd kierujemy się na północny wschód. Początkowy odcinek wiedzie asfaltową drogą, która szybko przechodzi w utwardzoną ścieżkę leśną. Po około 2 km docieramy do skraju lasu, gdzie rozpoczyna się najbardziej malowniczy fragment szlaku. Ścieżka biegnie wzdłuż niewielkiego potoku, a następnie skręca w głąb lasu, prowadząc przez wiekowe drzewostany bukowe i sosnowe. Po 4 km trasa wychodzi na otwartą przestrzeń – rozległe łąki pełne dzikich kwiatów, które wiosną i latem tworzą kolorowy dywan. Ostatnie 3 km to spacer przez pola uprawne i sady, aż do osiągnięcia celu – wsi Czerwonki Hermanowskie, znanej z drewnianej cerkwi greckokatolickiej z XVIII wieku.
Stopień trudności szlaku określam jako średni, choć dla wielu turystów może być łatwy. Głównym wyzwaniem nie jest przewyższenie (którego tu praktycznie nie ma), ale długość trasy oraz zmienna nawierzchnia. Odcinki leśne bywają błotniste po opadach, a fragmenty polne mogą być nierówne. Szlak nie jest oznakowany w sposób ciągły – w kilku miejscach wymaga orientacji w terenie, zwłaszcza na skrzyżowaniach dróg leśnych. Niemniej, przy użyciu mapy lub aplikacji GPS, trasa jest w pełni bezpieczna i dostępna dla każdego, kto ma podstawową kondycję. Polecam ją również biegaczom i miłośnikom nordic walking.
Charakterystyczne punkty na trasie to przede wszystkim wspomniana cerkiew w Czerwonkach Hermanowskich – perła architektury sakralnej, otoczona starym cmentarzem. W Błażowej warto zatrzymać się przy pałacu Dzieduszyckich, obecnie siedzibie szkoły, oraz przy zabytkowym parku podworskim. W połowie trasy, na leśnej polanie, znajduje się kapliczka z XIX wieku, często odwiedzana przez lokalnych mieszkańców. Nieopodal szlaku, w lesie, można natknąć się na pozostałości okopów z czasów I wojny światowej – świadectwo burzliwej historii tych ziem. Dla miłośników przyrody obowiązkowym punktem jest punkt widokowy na łąkach, skąd roztacza się panorama na Pogórze Dynowskie i Bieszczady w oddali.
Przyroda na szlaku zachwyca różnorodnością. Lasy mieszane, w których dominują buki, dęby i sosny, są domem dla saren, dzików, lisów oraz licznych gatunków ptaków, w tym dzięciołów, kowalików i sójek. Wiosną i latem łąki pokrywają się kobiercami storczyków, dzwonków, chabrów i macierzanki. Wzdłuż potoku rosną olchy i wierzby, a w wilgotnych zagłębieniach można spotkać paprocie i mchy. Jesienią lasy obfitują w grzyby – prawdziwki, podgrzybki i kurki – co przyciąga lokalnych grzybiarzy. Warto zabrać lornetkę, by obserwować orliki krzykliwe, które często krążą nad polanami. Szlak to również raj dla botaników – rośnie tu wiele chronionych gatunków, takich jak lilia złotogłów czy wawrzynek wilczełyko.
Porady dla turystów są kluczowe, by w pełni cieszyć się tą trasą. Przede wszystkim, mimo braku gór, zabierzcie solidne buty trekkingowe – po deszczu błoto na leśnych odcinkach może być zdradliwe. Polecam wziąć zapas wody i prowiantu, bo na trasie nie ma punktów gastronomicznych. Mapę lub aplikację GPS (np. Mapy.cz lub Locus Map) warto mieć w telefonie, ponieważ oznakowanie szlaku jest miejscami słabe. Najlepszy czas na wędrówkę to wiosna i jesień, gdy temperatury są umiarkowane, a przyroda prezentuje się najpiękniej. Latem zabezpieczcie się przed kleszczami i komarami – lasy są nimi gęsto zasiedlone. Pamiętajcie też o ochronie przeciwsłonecznej na otwartych odcinkach.
Logistyka i dojazd są proste. Błażowa leży około 25 km na wschód od Rzeszowa, przy drodze wojewódzkiej nr 878. Dojedziecie tam autobusem PKS (częste kursy z Rzeszowa) lub samochodem – parking znajduje się przy kościele. Z Czerwonków Hermanowskich można wrócić pieszo tą samą trasą (co wydłuży wędrówkę do 19,6 km) lub skorzystać z lokalnego busa, który kursuje kilka razy dziennie. Warto rozważyć zostawienie drugiego samochodu na końcu trasy. Szlak jest również częścią większej sieci szlaków pieszych Podkarpacia, co pozwala na łączenie go z innymi trasami, np. szlakiem „Dookoła Błażowej”.
Podsumowując, Szlak Błażowa – Czerwonki Hermanowskie to idealna propozycja dla tych, którzy szukają spokojnej, ale angażującej wędrówki w sercu podkarpackiej przyrody. Brak przewyższeń nie oznacza nudy – wręcz przeciwnie, trasa obfituje w punkty widokowe, zabytki i dziką faunę. To świetny wybór na jednodniową wycieczkę z rodziną, przyjaciółmi lub solo. Pamiętajcie o zasadach Leave No Trace – zabierajcie śmieci, szanujcie przyrodę i cieszcie się każdym krokiem. Szlak ten udowadnia, że najpiękniejsze podróże często zaczynają się tuż za progiem, a prawdziwe bogactwo tkwi w prostocie i bliskości natury.
Komentarze (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!