Perun AI
📍 PL

„Doliną Sanu” Dubiecko Trasa 1

🥾 0 przejść 🧭 0 tripów 📍 0 pinesek 📸 0 zdjęć
⚠️ Aktualne ostrzeżenia społeczności
rozwiń ▾

⛰️ Profil wysokościowy

Ładowanie profilu...
🎒 Info praktyczne

POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.

Ładowanie…
📏
43,00
km
🟡
Średnia
trudność
🔴
kolor szlaku
🚴
Rowerem
aktywność
🌍
PL
lokalizacja
--°
teraz
Zaloguj się
Aplikacja
Zaloguj się, aby utworzyć trip
Osoby, które przeszły
0
Łącznie km
0
km zgłoszonych
Tripy na szlaku
0
Aktywne: 0
Aktywne pineski
0
🥾 Kto przeszedł ten szlak

Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.

🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku

Brak tripów opartych o ten szlak.

🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku

Buczyna karpacka (Dentario glandulosae-Fagetum)

Dzika puszcza wschodniokarpacka o majestatycznych starych bukach i jodłach.

📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:

🍂 Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) 55%
🌲 Jodła pospolita (Abies alba) 25%
🌳 Jawor (Acer pseudoplatanus) 12%
🌲 Świerk pospolity (Picea abies) 8%

🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:

🌱 Czosnek niedźwiedzi
Allium ursinum
Wiosenne dzikie ziele kulinarne i lecznicze o czosnkowym aromacie.
🌱 Żywiec gruczołowaty
Dentaria glandulosa
Wskaźnik pradawnych buczyn karpackich, kwitnie fioletowo.
🌱 Mięta długolistna
Mentha longifolia
Pachnące dzikie ziele spotykane przy leśnych potokach.

🍄 Występujące grzyby jadalne:

🍄 Borowik szlachetny 🍄 Koźlarz grabowy 🍄 Opieńka miodowa 🍄 Rydz
Zarządca terenu leśnego
Obszar RDLP Krosno (RDLP w Krosno)
📞 +48 13 437 39 00 · ✉️ rdlp@krosno.lasy.gov.pl
🌐 Strona Lasów Państwowych

Opis trasy

Witaj w świecie dwóch kółek na Podkarpaciu! Szlak rowerowy „Doliną Sanu” Dubiecko Trasa 1 to propozycja dla tych, którzy pragną połączyć aktywność fizyczną z obcowaniem z dziką przyrodą i bogatą historią regionu. Trasa o długości 43 km, prowadząca malowniczą doliną największej rzeki polskich Bieszczadów – Sanu, została sklasyfikowana jako średnio trudna. Nie daj się zwieść zerowemu przewyższeniu – to oznacza, że droga wiedzie głównie płaskim terenem, ale uwzględnia różnorodne nawierzchnie, od asfaltu po utwardzone drogi szutrowe i leśne dukty. To idealna propozycja na całodzienną wycieczkę, która nie wymaga ekstremalnej kondycji, ale nagradza niesamowitymi widokami i spokojem.

Startujemy w Dubiecku, urokliwym miasteczku położonym na prawym brzegu Sanu. To właśnie stąd, spod zabytkowego zespołu dworskiego z XVIII wieku, rozpoczyna się nasza przygoda. Pierwsze kilometry wiodą wzdłuż rzeki, przez tereny zalewowe porośnięte łęgiem wierzbowo-topolowym. Warto zwrócić uwagę na liczne starorzecza i zakola Sanu, które są domem dla ptaków wodnych, takich jak czaple siwe, kormorany i dzikie kaczki. Po kilku kilometrach docieramy do Woli Krzywieckiej, gdzie można podziwiać drewnianą architekturę sakralną – kościółek z początku XX wieku. Na tym odcinku trasa jest w 100% płaska i idealna na rozgrzewkę.

Kolejny etap prowadzi nas przez Królik Polski i Słonne. To właśnie tutaj szlak zagłębia się w lasy liściaste, głównie bukowe i dębowe. Przewyższenie wciąż utrzymuje się na poziomie bliskim zeru, ale zmienia się nawierzchnia – pojawiają się szutrowe drogi leśne, które po deszczu mogą być nieco błotniste. To miejsce, gdzie można poczuć prawdziwy klimat podkarpackiej puszczy. W oddali słychać szum Sanu, a powietrze wypełnia zapach wilgotnego mchu i runa leśnego. Uważaj na dziką zwierzynę – sarny, jelenie, a nawet dziki często przekraczają szlak. W Słonnym warto zrobić krótki postój przy kapliczce przydrożnej z XIX wieku, która jest niemym świadkiem historii tych ziem.

Po opuszczeniu lasów wjeżdżamy na otwarte przestrzenie pól uprawnych w okolicach Bachórca i Łodziny. To najdłuższy, bo ponad 10-kilometrowy, odcinek trasy. San płynie tu szerokim korytem, a z drogi roztaczają się panoramiczne widoki na Pogórze Dynowskie i Pogórze Przemyskie. To doskonałe miejsce do fotografowania – szczególnie o poranku, gdy mgły unoszą się nad rzeką, lub o zachodzie słońca, gdy światło maluje złotem łąki. Na tym odcinku trasa jest w 100% płaska, ale wietrzna – warto zabrać kurtkę przeciwwiatrową. Mijamy przysiółki i pojedyncze gospodarstwa, gdzie można kupić świeże produkty od lokalnych rolników.

Następnie docieramy do Woli Sękowej i Sękowej – miejscowości o bogatej historii związanej z przemysłem naftowym. To tutaj, w XIX wieku, Ignacy Łukasiewicz prowadził swoje pierwsze eksperymenty z destylacją ropy naftowej. Dziś można zobaczyć pozostałości dawnych szybów naftowych i starych magazynów. Szlak prowadzi przez centrum wsi, obok zabytkowej cerkwi greckokatolickiej (obecnie kościół rzymskokatolicki) z 1907 roku. Warto zejść z roweru i chwilę odpocząć na ławce w cieniu starych lip. To również dobre miejsce na uzupełnienie zapasów wody – w sklepie spożywczym w Sękowej.

Ostatnie kilometry przed powrotem do Dubiecka wiodą przez Kopystno i Wielopole. To najspokojniejsza część trasy – drogi są wąskie, mało uczęszczane przez samochody, a otaczający krajobraz jest wręcz sielankowy. San meandruje leniwie, tworząc malownicze wyspy i piaszczyste łachy. W Wielopolu znajduje się drewniana kapliczka z XVIII wieku, a w Kopystnie – stary cmentarz żydowski, niemy świadek wielokulturowej historii tych ziem. To idealny moment, aby zwolnić tempo, wsłuchać się w szum rzeki i poczuć prawdziwy rytm podkarpackiej prowincji.

Końcowy odcinek to powrót do Dubiecka przez most na Sanie. Przed zakończeniem trasy warto odwiedzić miejscowy rynek z odrestaurowanymi kamieniczkami i skosztować lokalnych specjałów – na przykład proziaków (placków ziemniaczanych) lub kwaśnicy (zupy na kapuście). Dubiecko słynie również z hodowli pstrąga, więc w lokalnych gospodarstwach agroturystycznych można zamówić świeżą rybę. Cała trasa, mimo że 43-kilometrowa, nie jest forsowna – przeciętny rowerzysta pokona ją w 4–5 godzin jazdy, z przerwami na odpoczynek i zwiedzanie.

Podsumowując, „Doliną Sanu” Dubiecko Trasa 1 to doskonały wybór dla rodzin z dziećmi (na rowerach górskich lub trekkingowych), początkujących rowerzystów oraz wszystkich, którzy chcą uciec od zgiełku miasta i zanurzyć się w naturze. Pamiętaj o zabraniu odpowiedniego zapasu wody (na trasie są tylko dwa sklepy), kremu z filtrem UV oraz mapy – choć szlak jest dobrze oznakowany, w lesie łatwo zgubić orientację. Nie zapomnij też o kasku i podstawowym zestawie naprawczym. Trasa jest dostępna od wiosny do jesieni, ale polecam szczególnie wczesną jesień, gdy lasy mienią się kolorami, a powietrze jest rześkie. Do zobaczenia na szlaku!

← Powrót do biblioteki tras