Wokół Jeziora Myczkowskiego "Niebieska Łezka"

Opis trasy

Wokół Jeziora Myczkowskiego „Niebieska Łezka” to jedna z najbardziej malowniczych i dostępnych tras pieszych w Bieszczadach, która zachwyca zarówno początkujących turystów, jak i doświadczonych miłośników górskich wędrówek. Szlak o długości 15,05 km, z zerowym przewyższeniem, wiedzie wokół sztucznego zbiornika wodnego na rzece San, który powstał w latach 50. XX wieku w wyniku budowy zapory w Myczkowcach. Trasa ma charakter okrężny, co czyni ją idealną na całodzienną wycieczkę bez konieczności organizowania transportu powrotnego. Mimo że formalnie nie ma przewyższenia, teren jest delikatnie pofałdowany, a ścieżka prowadzi po utwardzonych drogach gruntowych, leśnych duktach oraz asfaltowych odcinkach. Szlak oznaczony jest kolorem niebieskim, a jego nazwa „Niebieska Łezka” nawiązuje do kształtu jeziora widzianego z lotu ptaka – przypomina ono kroplę lub łzę.

Stopień trudności trasy określam jako średni, głównie ze względu na długość dystansu (ponad 15 km) oraz konieczność poruszania się po zróżnicowanym podłożu. Mimo braku stromych podejść, wędrówka wymaga dobrej kondycji fizycznej, szczególnie w upalne dni, gdyż znaczna część szlaku wiedzie przez otwarte przestrzenie bez naturalnego cienia. Trasa jest odpowiednia dla rodzin z dziećmi w wieku szkolnym, ale należy pamiętać o zabraniu odpowiedniego zapasu wody i prowiantu. Dla osób z problemami stawów lub kolan polecam wygodne buty trekkingowe z dobrą amortyzacją, ponieważ niektóre odcinki szutrowe mogą być nierówne. W deszczową pogodę fragmenty leśne stają się śliskie, ale nie są niebezpieczne.

Punktem startowym i końcowym szlaku jest miejscowość Myczkowce, a konkretnie parking przy zaporze wodnej. Stąd wyruszamy w kierunku wschodnim, początkowo wzdłuż korony zapory, skąd rozpościera się spektakularny widok na taflę jeziora oraz dolinę Sanu. Po minięciu zapory szlak skręca w prawo, wchodząc w las mieszany. Na pierwszych kilometrach mijamy stary cmentarz wojenny z I wojny światowej, który jest miejscem pamięci i zadumy. Dalej trasa prowadzi przez łagodne wzgórza porośnięte bukami i dębami, a wiosną i latem można tu podziwiać runo leśne pełne konwalii, paproci i borówek. Po około 4 km docieramy do polany widokowej na przylądku „Zakręt”, skąd widać całą wschodnią część jeziora oraz zabudowania wsi Berezka.

Kolejnym charakterystycznym punktem jest most na rzece San w miejscowości Serednica, który znajduje się w połowie dystansu. Tutaj szlak przecina rzekę, a następnie wiedzie wzdłuż jej brzegów, pośród łąk i pastwisk. To idealne miejsce na przerwę i posiłek – dostępne są ławki i wiata turystyczna. W okolicy często spotkać można ptactwo wodne, takie jak czaple siwe, kormorany, a nawet bieliki, które gniazdują w okolicznych lasach. Po minięciu mostu trasa skręca na zachód, prowadząc przez rezerwat przyrody „Przełom Sanu” – obszar chroniony ze względu na unikatowe formacje skalne i starodrzew. Ścieżka wije się tu wśród wapiennych skałek, a w powietrzu unosi się zapach żywicy i wilgotnego mchu.

Przyroda wokół Jeziora Myczkowskiego jest niezwykle bogata i różnorodna. Wody zbiornika są czyste i bogate w ryby, co przyciąga wędkarzy oraz ptaki rybożerne. W lasach dominują buki, jodły, sosny i dęby, a w podszycie rosną maliny, jeżyny i poziomki. Wiosną i latem łąki pokrywają się kobiercami dzikich kwiatów: kaczeńców, jaskrów, bodziszków i dzwonków. Z rzadszych gatunków warto wymienić storczyki (kukułkę plamistą) oraz lilię złotogłów. Wśród zwierząt, oprócz ptaków, spotkać można sarny, jelenie, dziki, a nawet rysie, choć te ostatnie są bardzo płochliwe. Wędrówka w ciszy i skupieniu na pewno przyniesie bliski kontakt z naturą.

W drugiej części szlaku, po minięciu rezerwatu, trasa prowadzi przez malownicze wsie: Berezkę i Myczkowce. To doskonała okazja, aby poznać kulturę Bojków – dawnych mieszkańców tych ziem. W Berezce znajduje się drewniana cerkiew greckokatolicka z XVIII wieku, która jest prawdziwym architektonicznym klejnotem. Wnętrze zdobią polichromie i ikonostas, a przy cerkwi rośnie stara lipa, będąca pomnikiem przyrody. W Myczkowcach natomiast warto odwiedzić Ośrodek Wypoczynkowy „Myczkowce” z plażą i kąpieliskiem, gdzie można ochłodzić się po długiej wędrówce. Szlak kończy się ponownie przy zaporze, skąd rozpościera się widok na zachód słońca nad jeziorem.

Porady dla turystów planujących przejście szlaku „Niebieska Łezka”: Przede wszystkim zabierzcie ze sobą co najmniej 1,5 litra wody na osobę, ponieważ na trasie jest tylko jedno źródło pitne (przy moście w Serednicy). Warto też mieć mapę offline w telefonie, ponieważ w niektórych miejscach zasięg komórkowy jest słaby. Polecam rozpoczęcie wędrówki wcześnie rano, aby uniknąć upałów i mieć czas na dłuższe postoje. Obuwie powinno być wygodne i przewiewne, a odzież dostosowana do pogody – nawet latem w Bieszczadach zdarzają się nagłe burze. Pamiętajcie o kremie z filtrem i nakryciu głowy. Dla wędkarzy – zabranie wędki może być świetnym pomysłem, ale wymagane jest zezwolenie Polskiego Związku Wędkarskiego. Szlak jest przyjazny dla psów, ale należy je trzymać na smyczy ze względu na dziką zwierzynę.

Podsumowując, szlak „Wokół Jeziora Myczkowskiego” to prawdziwa perła wśród bieszczadzkich tras pieszych. Łączy w sobie walory przyrodnicze, historyczne i krajobrazowe, oferując niezapomniane wrażenia przy minimalnym wysiłku fizycznym. Jest to doskonała opcja dla osób, które chcą spędzić aktywny dzień na łonie natury, bez konieczności zdobywania wysokich szczytów. Widoki zmieniające się co kilka kilometrów, bogactwo flory i fauny oraz cisza przerywana tylko szumem wody sprawiają, że każdy krok na tej trasie jest przyjemnością. Polecam ją zarówno turystom indywidualnym, jak i grupom zorganizowanym – to idealny sposób na poznanie uroków Bieszczadów w ich najłagodniejszej, ale wciąż dzikiej odsłonie.