Ryglice - Wierzchowina

Opis trasy

Wyruszając z Ryglic, malowniczego miasteczka położonego na pograniczu Pogórza Ciężkowickiego i Rożnowskiego, od razu zanurzamy się w atmosferę prawdziwie beskidzkiego krajobrazu. Szlak na Wierzchowinę (489 m n.p.m.) to propozycja o średnim stopniu trudności, która pomimo stosunkowo niewielkiej długości (8,61 km) i zerowego przewyższenia (trasa wiedzie głównie grzbietem) wymaga dobrej kondycji ze względu na urozmaiconą nawierzchnię – fragmenty leśnych duktów przeplatają się z polnymi drogami i wąskimi ścieżkami. To idealna opcja na półdniową wycieczkę, która pozwoli Ci poczuć ducha tych pagórkowatych terenów, bez konieczności zdobywania wysokich szczytów.

Trasa rozpoczyna się w centrum Ryglic, przy rynku z charakterystycznym ratuszem. Kierując się na południowy zachód, szybko opuszczamy zabudowę i wchodzimy w las. Pierwsze kilometry to łagodne podejście przez buczynę karpacką, gdzie wiosną zakwitają kokorycze i zawilce, a latem panuje przyjemny chłód. Po około 2 km dochodzimy do polany na Woli – miejsca, z którego roztacza się pierwsza szeroka panorama na dolinę rzeki Białej i odległe pasma Pogórza Rożnowskiego. Warto tu zrobić krótki postój, by podziwiać widoki i nabrać sił.

Kolejny odcinek wiedzie przez rezerwat przyrody „Skamieniałe Miasto”, który jest prawdziwą perełką geologiczną regionu. Na powierzchni około 15 ha zgromadzone są tu fantazyjne formy skalne z piaskowca ciężkowickiego – grzyby skalne, baszty i bramy, które przez miliony lat rzeźbiły wiatr i woda. Najbardziej znane formacje to „Czarownica”, „Borsuk” i „Pustelnia”. Szlak prowadzi między nimi wąską ścieżką, co dodaje mu nieco ekscytującego charakteru. Pamiętaj, aby zachować ostrożność – skały bywają śliskie, szczególnie po deszczu.

Po opuszczeniu rezerwatu trasa wspina się na Wierzchowinę – kulminacyjny punkt wycieczki. Sam szczyt jest zalesiony, ale na jego północnym stoku znajduje się polana widokowa z ławkami i wiatą turystyczną. To idealne miejsce na dłuższy odpoczynek i posiłek. Z polany rozciąga się rozległa panorama na Pogórze Ciężkowickie, a przy dobrej widoczności można dostrzec nawet sylwetkę Tatr na południowym horyzoncie. Wokół polany rosną stare dęby i lipy, a w runie leśnym często spotkamy konwalie majowe i borówki czarne.

Schodząc z Wierzchowiny w kierunku północno-wschodnim, wkraczamy w uroczysko „Pod Dębami” – fragment starodrzewu dębowego, gdzie niektóre okazy mają ponad 300 lat. To miejsce emanuje spokojem i dzikością. Szlak prowadzi tu szeroką, piaszczystą drogą, która wiosną bywa błotnista, ale latem jest przyjemnie sucha. Wzdłuż drogi rosną jeżyny i maliny, którymi można się posilić w sezonie. Uważaj jednak na kleszcze – to obszar endemiczny dla tych pajęczaków.

Ostatnie 2 km trasy to powrót do Ryglic przez łąki i pastwiska porośnięte krzewami głogu i tarniny. To odcinek o dużych walorach widokowych – pola uprawne i sady wiśniowe tworzą mozaikę barw, szczególnie piękną o wschodzie lub zachodzie słońca. Wzdłuż drogi mijamy kapliczkę św. Jana Nepomucena z XVIII wieku, która jest cennym zabytkiem lokalnej architektury sakralnej. Warto przy niej przystanąć na chwilę zadumy.

Pod względem przyrodniczym szlak oferuje bogactwo flory i fauny. Oprócz wymienionych gatunków, w lasach spotkamy sarny, dziki i lisy, a w powietrzu często krążą myszołowy i jastrzębie. W rezerwacie „Skamieniałe Miasto” można natknąć się na gniazda pszczół samotnic w szczelinach skalnych. Dla miłośników botaniki szczególną atrakcją będą storczyki (kukułka plamista) rosnące na wilgotnych łąkach w okolicy Wierzchowiny.

Praktyczne porady dla turystów: obuwie trekkingowe z dobrą podeszwą jest niezbędne ze względu na kamieniste odcinki w rezerwacie; kijki trekkingowe ułatwią utrzymanie równowagi na stromych zejściach. Zabierz ze sobą co najmniej 1,5 litra wody na osobę – na trasie nie ma źródeł ani punktów z wodą pitną. W sezonie letnim kapelusz i krem z filtrem są obowiązkowe, gdyż znaczna część szlaku wiedzie przez tereny otwarte. Pamiętaj też o mapie offline – sygnał komórkowy bywa słaby w dolinach. Szlak jest dobrze oznakowany (żółte znaki), ale w gęstym lesie łatwo zboczyć z trasy. Na koniec: szanuj przyrodę – nie śmieć, nie hałasuj i nie zrywaj roślin chronionych. Udanej wędrówki!