Polica - Stare Wierchy

Opis trasy

Wyruszając z malowniczej Polici, wkraczamy na jeden z najbardziej urokliwych szlaków w polskich Beskidach, który prowadzi przez Stare Wierchy – trasę o długości prawie 30 kilometrów, idealną dla zapalonych piechurów i miłośników długodystansowych wędrówek. Szlak ten, o umiarkowanym stopniu trudności, nie wymaga ekstremalnej kondycji, ale ze względu na swoją długość i urozmaicone ukształtowanie terenu, stanowi wyzwanie dla każdego, kto ceni sobie kilkugodzinny kontakt z dziką przyrodą. Trasa wiedzie głównie przez grzbiety i łagodne stoki, oferując panoramiczne widoki na okoliczne pasma górskie, w tym na Babia Górę i Pasmo Policy, które są prawdziwą ozdobą tego regionu.

Startując z Polici, czyli z przełęczy położonej na wysokości około 1000 m n.p.m., od razu zanurzamy się w gęstwinę lasów regla dolnego, gdzie dominują buki, jodły i świerki. Ścieżka początkowo prowadzi łagodnie w górę, stopniowo zmieniając się w bardziej stromy odcinek, który wymaga skupienia i odpowiedniego tempa. Po około 2-3 godzinach marszu docieramy do charakterystycznego punktu – Polany na Policach, gdzie rozciąga się szeroka panorama, a w pogodne dni widać stąd nawet Tatry. To idealne miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie zapasów wody.

Następnie szlak skręca w kierunku Starych Wierchów, prowadząc przez obszary Babiogórskiego Parku Narodowego, co wiąże się z koniecznością przestrzegania zasad ochrony przyrody. Na tym odcinku las staje się rzadszy, a krajobraz przechodzi w polany górskie i łąki, które wiosną i latem pokrywają się kobiercami krokusów, zawilców i goryczek. To prawdziwy raj dla botaników i fotografów – warto mieć przy sobie aparat, by uwiecznić te unikalne widoki. Trasa jest tu wyraźnie oznakowana, ale miejscami bywa błotnista, szczególnie po opadach deszczu, dlatego zalecamy solidne buty trekkingowe z dobrą przyczepnością.

W miarę zbliżania się do Starych Wierchów, szlak staje się bardziej wymagający – pojawiają się strome podejścia i zejścia, które mogą być wyzwaniem dla osób z mniejszym doświadczeniem. Jednak nagrodą są zapierające dech w piersiach widoki na dolinę Skawicy i Pasmo Jałowieckie. Warto tu zwrócić uwagę na różnorodność geologiczną – podłoże zbudowane z piaskowców i łupków fliszowych tworzy charakterystyczne formy skalne, a na niektórych odcinkach natkniemy się na źródliska i małe potoczki, które dodają uroku tej dzikiej okolicy.

Około połowy trasy, przy Polanie Szklarka, znajduje się schronisko turystyczne, które jest doskonałym miejscem na dłuższy postój – można tu zjeść ciepły posiłek, napić się herbaty i odpocząć przed dalszą wędrówką. To również punkt, w którym szlak krzyżuje się z innymi trasami, co daje możliwość skrócenia lub przedłużenia wycieczki. Schronisko jest czynne sezonowo, dlatego przed wyprawą warto sprawdzić godziny otwarcia i dostępność noclegów, jeśli planujemy rozłożyć trasę na dwa dni.

Końcowy odcinek szlaku, prowadzący już bezpośrednio na Stare Wierchy, to prawdziwa wisienka na torcie – grzbietem górskim, z którego rozciąga się widok na całe Pasmo Policy i Beskid Żywiecki. To miejsce o wyjątkowym mikroklimacie, często owiane wiatrem, ale oferujące niezapomniane wrażenia estetyczne. Warto tu zatrzymać się na dłużej, by podziwiać zachód słońca lub mgły unoszące się nad dolinami. Dla bardziej zaawansowanych turystów polecamy zejście stąd do Zawoi lub Skawicy, co pozwoli na zakończenie wędrówki w cywilizacji.

Przyroda na tym szlaku jest niezwykle bogata – oprócz typowych gatunków leśnych, takich jak jelenie, sarny czy dziki, można tu spotkać rzadkie ptaki drapieżne, jak jastrzębie czy myszołowy, a także głuszce i cietrzewie w ich naturalnym środowisku. W lasach rosną borówki, maliny i jeżyny, które latem stanowią smaczny przerywnik wędrówki. Należy jednak pamiętać, że zbieranie owoców w parku narodowym jest zabronione, a wszelkie śmieci trzeba zabierać ze sobą – dbajmy o to, by ten unikalny ekosystem pozostał nieskażony.

Podsumowując, szlak Polica – Stare Wierchy to doskonała propozycja dla każdego, kto szuka długodystansowej, ale nieekstremalnej trasy w sercu Beskidów. Wymaga dobrego przygotowania fizycznego, odpowiedniego obuwia i zapasów wody, ale nagradza niesamowitymi widokami, ciszą i bliskością natury. Polecamy go szczególnie na wiosnę i jesień, gdy kolory są najbardziej intensywne, a tłumy turystów mniejsze. Pamiętajcie o sprawdzeniu prognozy pogody i zabraniu mapy – GPS może być pomocny, ale tradycyjna nawigacja nigdy nie zawodzi. Życzymy udanej wędrówki i niezapomnianych wrażeń!